Telefonda akşam yemeği teklifi gelince sevindik. Hazırlanma sırasında büyük oğlum bize dönerek “hani bize gelince şekerli leblebi getiren Bekir amcalara mı gideceğiz?”Küçük oğlumda kafasını sağa sola çevirerek “evet bende hatırlıyorum” diye sorunca duygulandım. Çünkü uzun zamandır görüşemediğimiz bir kardeşimizdi. Yani oğullarımın yaşları küçükken yaşadıkları bu -şekerli leblebi- serüvenini unutmamışlardı. Bekir amcaları her gelişinde onlara -şekerli leblebi- getirirdi. Onların gönüllerine hitap etmiş bir ikramdı.
Bu konudaki can alıcı nokta, bizler kendi yavrularımıza ve dışındaki yavrucaklara da götüreceğimiz hediyelerin onlara hitap etmesini bilebilmek. İleri zamandaki sonucunun ne getireceğini Üstadımızın “ata et, aslana ot verilmez” vecizesi hatırlatıyor. Çocuklarımıza bu nazik verilerin küçük yaşlarda nasıl bir iz bıraktıkları önemli. Onlara sevecen ve güzel insan olma modeli açısından da iletişimimizi kuvvetlendirir. Sizinde –şekerli leblebi- bazında hediyeler vereceğiniz masum bakışlı çocuklar olsun mu?