Etrafımızda çeşitli sebeplerden dolayı ruhsal ve psikolojik problemler yaşayanlar var. Neden tedaviye gitmiyorsunuz diye sorduğumuzda “ çevremizde duyanlar deliler gider, aklını mı kaçırdın ki gidesin. Kendi kendini iyileşirim diye şartlandır, bu sıkıntımı da atlatırım vs.” Bütün bu insanı yıldıran telkinlerden sonra insan iyice agresif davranışlara bürünüyor. Oysa doktor tedavisi sebepler doğrultusunda ilaçla bütünleşen kendini rahatlatmadır ve çare aramaktır. Düşünürüz... Doktora gittim, ilaçları kullanıyorum gerisi şifa verecek olan yaratıcıya kaldı. Özellikle ruhsal bunalımlarımızın başvuracağımız merkezi psikolog veya psikiyatrisiler, bizlerin başkalarına anlatamadıklarımızı dışarıya aktarmalarımıza, böylece rahatlamamıza zemin oluyor.

Yakında görüştüğüm tekstil mühendisi, manevi kızıma verdiğim tavsiyeyi acizane paylaşmak istedim. Tekstilci olduğu için onun mesleğinden misal verdim. “Diyelim ki kıyafetleri biçtiniz, dikilmese öylece işe yarar mı hayır. Biçilmesinin devamında onların makinelerde dikilmesi gerekiyor. Dikildikten sonra tamam diyebilir miyiz hayır. Ütüyle son aşaması yapılmalı. Bu işlemden sonrada mağazalara dağılımı ve reyonlarda sunumu yapılacak.

İşte doktora gitmeyi, elbiseleri biçme dönemi diyebiliriz. Terapi seansları, kumaşların dikişlerinin makineyle tamamlaması olsun. Ütüde verilen ilaçlarla telkinlerin örtüştüğü bir yapıştırıcı olabilir. Kendimizde mağaza olduğumuzu düşünürsek, sergileyeceğimiz pozitif düşünceli sunumların güzelliği mükafatımız olacaktır. Sonuçta bu işlemlerin devamında topluma her yönden kendini iyi hisseden, başkalarının sıkıntılarında yol gösteren fertler oluruz. “ Bizler çözümlerin sebeplerini biliyoruz, başvuracağımız merciler noktasında pasifiz. Galiba yakınmak hoşumuza gidiyor.  Her konuda işlerimizi ehillere bırakmak sünnete de uymuyor mu?  

Nevin Alan