Paylaşmak,sevinci ve acıyı . Paylaşmak elmanın yarısını ve üzüm salkımı gibi dünyevi ipe asılı meşgalelerimiz. Bir tebessüm,tatlı bir bakış, art niyet ve herhangi bir beklenti olmadan. Teneffüs edilen hava zerrelerine yüklediğimiz sevinç nağmelerini paylaşmak. Ardı arkası gelmeyecek olan bunca paydalara  bakış açılarımız ölçüsünde varız. Her gün bir adım daha ileriye elinin yetişebildiği mesafeye ulaşmaya çalışmak. Hayatın her kademesinde ki gizli bölümler ummadığımız anda bizlere fısıltılar gönderiyor. “Aman canım benden başka insan mı kalmadı.”Oysa paylaşılan yardımlaşma ve yerine göre hediyeleşmenin tadına doyulur mu? Bunca paylaşımların tacı da dualarımız,eminim. Hele gıyabında yapılan duanın o kişiye aksedecek güzelliğinin ölçüsünü, tahmin edemeyiz…

Sıcacık bardaklarda ulaşan çaylarımızı yudumlarken, kim bilir ruhumuzun hangi alemlere gidip geldiğini,kainat kitabını okuduğunu,desteler halinde çiçeklerin tohumlarının yüreklere serpildiğini göremeyiz. Sadece paylaştığımız o anlık kaldığını zannettiğimiz bu paydalar,ebediyet manzaralarımız olacaktır. Allah(c.c)rızası baz alınarak sunulan her şey,zehirli arının balı sunuşu gibi olacaktır. İnancımızın elmas kaseleriyle ikram edeceğimiz bunca güzellikler varken, neden acaba bizler zifiri karanlıklar içinde dönme dolap misali kendi eksenimizde ölüyoruz. Şöyle bir arkamıza yaslanarak hayatımızı tahlil ettiğimizde, vicdanımızın fısıltıları kanatlanmamıza sebep oluyorsa,geride bıraktıklarımız “hayatını helal dairesi içinde ne kadar dolu dolu yaşamıştı” dedirtebiliniyorsa; ama hangi doluluk bunun da kesin çizgileri konulduysa işte bir şeyleri aşmışız diyebiliriz.

Siz canım kardeşlerim ve ebediyet kardeşlerim. Eminim çok aciz olarak kaleme aldığım bu satırları da paylaşırsız. Her zaman hepimizin kalplerinde  ayrı bir yerlerimiz olacak. Son nefesimizde bizler de arkamıza dönüp baktığımızda tebessümlerimiz etrafa ışıltılar yayarsa paylaşımımız tamamlanmıştır demektir. Hep böyle cıvıl cıvıl görüntünüz etrafa hizmet akıtsın,dolsun dolsun boşaltsın…

Nevin Alan