Minik avuçlarla bütünleşen anne ve babaların sıcacık parmakları.

Okul yolundalar .Nice ümitlerle başlayan düşüncelerin ve hayallerin ilk adımları olacak olan sınıftalar.

Cıvıl cıvıl kuş seslerini andıran bu armoniden acaba ilerde neler bulacağız.

Büyüklerin çizdigi şablonun dışına taşmak küçük bedenlere zor olacak.
Hele dar kafalı ve degişikliğe kapalı,kendini dahi aşmaya niyetlenmemiş sözde bizler onlara ne verebileceğiz.

Bilgi ve iletişim çağının hızlı trendini yakalamak her babayiğidin harcı degil.Hedefini belirleyemediyse,gelecektende beklentisi yoksa,hala kendini tanıyamamışsa insan kocaman bir fiyasko yaşayacak ve yaşatacaktır.

Zeka fışkıran,sürekli çevrelerini gözetleyip sorgulayan cin gibi çocuklarımız var. Artık dünyaya onları leyleklerin getirdiğini de yutturamıyoruz.  Sorguluyorlar,merak ettikleri konuları araştırmak ve öğrenmek istiyorlar.

Daha kendini yetiştiremeyen nsıl bir görev üstlendiğinin farkına varmak istemeyen bizler,yavrucukların hayatla alakalı sorularını nasıl cevaplayacağız.
Bir işe el atsalar “sen beceremezsin,sen bilemezsin,dökersin,kırarsın vs.”
Ekilen tohumlara filizlenme hakkı tanımıyoruz ki ileride de onlardan beklentilerimiz olsun.Bugün beceremezler ama yarın daha da güzellerini başaracaklardır.Keşke her konuda iğneyi önce kendimize batırsak.

Bu yaşlarımız da bile birbirimize tümsek olmuyormuyuz.”Aman boşver,bu saatten sonra ne geregi var bizden geçti artık”.Hayır geçmedi.Son nefesimize kadar ne olur birşeyler başarmaya çalışsak.Hedefimizi büyük tutsak.Etrafımızı sorgularken eleştirmek için değilde tebrik ve teşvik etmek için yarışsak.

Geleceğin büyüklerinden öğreneceğimiz güzellikler var.Onların kıpır kıpır kabına sığmayan azimleri bizlerede şevk malzemesi olsun.Başarabiliriz,
başarmalıyız vede başaracağız.

Adımlar atılmış,sınıflar merdivenleme atlanmış,göz bebeklerimiz yavrularımızın ellerinde her iki cihan saadetlerinin anahtarlarıyla süslü
diplomalar,ellerimize sunulmuş.Acaba bizler hangi derecelerden kainat kitabını
okuyarak iman mührü ve imzasıyla süslanmiş pırıl pırıl kalbimizi Rabbimize(cc)
Peygamberimize(sav) ve Üstadımıza(ra) sunacağız.

Daha ne bekliyorsunuz!haydi, kitaplığınızla barışmaya...

Nevin Alan