Yavrularımla anlaşma yaptık. Haftada hiç olmazsa bir iki gün olsun kütüphanede okuma saatimizi uygulayacağız.

Sessiz ortamda çocuk bölümündeyiz. Rengarenk masal kitapları içinde kayboldular. Düşündüm acaba bu kitapçıklardan kazanacakları fikir güzelliği ne olabilir diye? En azından ortamın sıcaklığı ve kitaplarla haşir neşir olacaklar, farklı tipteki insanları tanıyacaklar. Yavrularının ellerinden tutup kütüphaneye getirmeyi ihmal edenler için bir örnek teşkil edeceğiz. Enerji yüklü gençler okul dersleriyle alakalı eserleri inceliyorlar.Orta yaş grubu beyler de gazete köşesindeler. Maalesef bir yıldır düzenli gelmeye çalıştığım bu mekanda henüz bir hanım kardeşle tanışamadık. İçim buruk.

Oysa kitapların tozları dahi insanın cahillik tozlarına panzehir oluyor. İçiniz kıpır kıpır gününüzü verimli bir şekilde başlatmanın huzuruyla dopdolusunuz. Acaba bu raflara “ebediyet çiçekleri”  yavrucuklarımızın hafızasında iz bırakacak masallar ve fikir kitapları ne zaman dizilir ki. Yayın evlerinin güvenirliliğini baz alıp bu mekanlara bağış yapsak nasıl olur.Tabi önyargısız olarak kabul edilirse.Ama bu işi çıtırlarımıza yaptıralım.Mini mini elleriyle getirip bırakacakları ve onlara sevinç çığlıkları kazandıracak fiiliyatı başlatalım.Zaman ne gösterir bilemeyiz.Belki birgün bugünün küçüklerinin  çocukları, bu mirası devir alırlarsa kısa zamanda epey yol alırız.

Böyle güzel düşüncelerle yavrularımın inceledikleri gözüme takılan Tübitak’ın hazırladığı çocuk biliminin kitabının muhteviyatını merak ettim.Satırlar beynimi kemirdi.Dünyanın yaratılmasına ilişkin evrim teorisinin zırvaları karşısında dilim tutuldu.Arılar da bugüne kadar geçirdiği süreçte yön bulmayı ve bal yapmayı keşfetmişler.Pes doğrusu.Yukarıda ki düşüncelerimi bu gördüklerimden sonra nasıl savunabilirim.

Uzman eğitimcilerin  elinden çıkmış gerçek bilim teknikler ne zaman raflara ulaşacak.Artık file haline gelmiş inanç ve değerlerimizin hangi deliğini fert olarak kapatabiliriz ki.Hep bir elden aynı anda bu boşlukları doldurmaya çalışmalıyız, uyumamalıyız.

Demek ki kütüphaneye gitmek marifet değilmiş.Elmas kıymetindeki körpe beyinlere aktarımlara titiz bir gözetim gerekiyor.Bari evimizden çocuklara faydalı malzemelerimizle gidelim de alıştırma babında bir adım atmış olalım.Allah(c.c.) sonumuzu hayırlara çevirsin.Kaş yapalım derken göz çıkarmayalım.Ne duruyorsunuz?Sizler ne düşünüyorsunuz?

Nevin Alan