Fotokopi işleminin bitmesini bekliyorum. Yaşlı bir bey de telefon görüşmesinin ardından borcunu sordu. Görevli genç ücreti söyledi. “150.000” efendim. Yaşlı amca “300.000” mü evladım?” Hayır amca “150.000.”Belli ki amca iyi duymuyordu. Amcamız başka şeyler de aldı. Ödemeyi yaparken, orta yaştaki dükkan sahibi bey hesap yapıyordu. “Şu kadar amca.” Amcamız “telefon 300 liramıydı evladım onu da ekle.” Dükkan sahibi orta yaştaki bey istifini bozmadan “evet 300’dü” dedi. Nasıl olsa yaşlı amca öyle duymuştu ya…

Çok şaşırıp üzüldüm. Yaşını başını almış dükkan sahibi kendine güvenen yaşlı beyin anladığı limiti onaylamıştı. Oysa arada ki 150.000 nin hiçbir maddi değeri yoktu, ama gene de nefsine mağlup olup fazladan ücreti aldı. O an içimdeki hüznü anlatamam. Yanında çalıştırdığı gence örnek olması gerekirken kendisi müşteriyi yolacak kaz olarak görmüştü.

Geleceğin temin<atı olacak gençlere örnek şahsiyetler lazım. Basit bir hareketin aksettiği inceliğini yakalamak çok önemlidir. Her ortamda en güzel polis görevini yaptıracağımız vicdanımız hazır ol vaziyetinde görev başında olmalı. Devamında “bana nasıl davranılmasını istiyorsam karşımdakine de öyle davranmalıyım” diyebilirsek, örnek insan olmak adına güzel adımlar atıyoruz. Görevimiz adamsendecilikten sıyrılmak olmalı. Ne derece sıyrılabiliyoruz. 

           

Nevin Alan