Büyük oğluşum seslendi:  “Anneciğim, yaptığımız suçların ve günahların izleri yüzümüzde gözükse ne olurdu?”.  Sonra cevabı gene kendisi verdi:  “Evde kimsenin yüzüne bakamazdık, hatta dışarı çıkamak ne kelime!”  Bu çocuklar ne büyük nimet. Hele araştırma yapıları da varsa onlardan çok şeyler öğreniyoruz.

Evet. Yaptığımız her kusurun dünyevi sonucu yüzümüze aksetse, yazılsa halimizi hayal etmesi bile konkunç olurdu. Ya ahiret aleminin sorgu sual faslında Rabbimizin huzurunda bedenimizdeki her uvzumuzun günah lekelerini nasıl sergileyeceğiz. Onları dünyadayken ve henüz vakit geç olmadan tövbe silgileriyle temizlemeliyiz. Geri dönüşü olmayan keşkeleri yaşamadan silkinmeye varmıyız? .

Nevin ALAN