Ben ve Öteki

Zaman zaman kendi başımıza kaldığımızda düşünürüz,acaba karşı tarafla diyoloğum nasıl ve nasıl olmalı. Genelde ben merkezli düşünce ve duygularımızdan ötürü sağlıklı karar verme noktasında eksiklerimiz fazla ağır basıyor. Oysa nazik bir sunuş tatlı bir bakış en baştan ortamın sıcaklığını sağlayan bir güzellik. Fakat durum bu minval üzere seyredecek diye beklerken sizinle aynı görüşü paylaşmayan öteki şahıstan beklenen elektrik maalesef zayıf kalıyor. Oysa herkesi olduğu gibi kabullenmek varken neden hayal kırıklığı yaşarız En kestirme yol bize nasıl davranılmasını istiyorsak karşı şahıslara da öyle sunum yapmak. Kısacık ve hızla akıp giden ömür ağacımızın meyveleri inşallah her zaman yemeye hazır bir olgunluk sunar. Başlamak tamamlamanın yarısıdır. Öyleyse haydi hanemizdekilerden başlayarak beklentimiz olmadan tebessüm çiçeklerimizi sunalım ne dersiniz.?