Misafirlikteyiz. Çocuklardan birisi ev sahibi bayana sordu “teyzeciğim balığın adı ne?”Tereddüt geçiren ev sahibi bayan biraz düşündü “hatırlayamadım yavrucuğum, çocuklarımın koyduğu bir şey vardı ama acaba neydi?” Ve bu konuşmalardan sonra mırıldandı. “Şimdi çocuklarımla ne kadar az ilgilendiğimi anladım. Çok sevdikleri balığın bile adını bilemedim. Demek ki diyalog açısından çocuklarımdan çok uzakmışım. Oysa çalışan bayanda değilim. Onlarla kaliteli birlikteliği yaşayamamışım. Şu anda ne kadar üzgün olduğumu anlatamam.”
Yavrularıyla ararındaki iletişimsizliğin verdiği vicdan azabını iliklerine kadar hisseden ve hissettiren bu annenin durumuna düşmemeye gayret edebiliriz. Bizler ve çocuklar arasındaki kopukluğu yaşamak istemiyorsak o küçücük bedenlerin ilgi duydukları ayrıntılara özen gösterelim. Sizin çocuğunuzun balığı var mı? Adı ne? Yoksa en kısa zamanda onlara hediye olarak balık alır mısınız?...